«بزرگترین دروغی که سال‌ها به خودم گفتم این بود: “هنوز وقتش نیست، باید کامل‌تر بشه.”

من همیشه بهترین ایده‌ها رو داشتم. بهترین نقشه‌ها رو می‌کشیدم. اما وقتی نوبت به اجرا می‌رسید، یک‌جای کار می‌لنگید. ترس از اینکه خروجی نهایی بی‌نقص نباشد، من را فلج کرده بود. من در تله‌ی “کامل‌گرایی” گیر افتاده بودم. هزاران کتاب خوانده بودم، دوره‌های آموزشی زیادی دیده بودم، اما تهِ ذهنم همیشه یک حس شکست بزرگ بود؛ حسِ آدم توانمندی که هیچ‌وقت نتیجه‌ای که لایقش بود را نگرفت.

یک روز، وقتی به لیست ایده‌های اجرا نشده‌ام نگاه کردم، فهمیدم اگر قرار باشد همیشه منتظر “بهترینِ خودم” بمانم، احتمالا تا آخر عمر هیچ‌کاری نخواهم کرد. آن روز تصمیم گرفتم قانون جدیدی برای زندگی‌ام بنویسم: شروع کن، حتی بی‌ریخت.
از همان لحظه، زندگی‌ام تغییر کرد. من فهمیدم که تعالی در توالی است، نه در بی‌نقصیِ لحظه‌ی اول. امروز اینجا هستم تا به تو یاد بدهم چطور این زنجیر را بشکنی و از پتانسیل‌های دفن شده‌ات، نتیجه و درآمد بسازی.»